|
|
Μουσείο
Νερού Ζάκρος
Η
ύπαρξη του νερού στη Ζάκρο έπαιξε και εξακολουθεί να παίζει τον
βασικότερο ρόλο στην οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα των
κατοίκων.
Η οικοδομική δομή, οι γειτονιές, οι δραστηριότητες των κατοίκων,
έχουν μια παράλληλη πορεία με τον ΄΄δρόμο του νερού.΄΄ Ένα δρόμο
που τον έχει χαράξει η δύναμη της κίνησης του νερού εδώ και χιλιάδες
χρόνια, ξεκινώντας από την μεγαλύτερη πηγή της Ζάκρου τον Μέσα Μύλο,
μέχρι να συναντήσει το φαράγγι και να συνεχίσει την πορεία του προς
την θάλασσα.
Η Ζάκρος στις αρχές του 1900 αποτελούσε το κέντρο μιας ιδιότυπης
βιομηχανικής περιοχής , αφού λειτουργούσαν συνολικά έντεκα νερόμυλοι.
Ο νερόμυλος θεωρείται ως το ΄΄εργοστάσιο΄΄ της προβιομηχανικής περιόδου.
Μια έξυπνη και απλή σε λειτουργία κατασκευή αξιοποιεί την δύναμη
του νερού για να κινεί τις μυλόπετρες ενώ η όλη εργασία και ο έλεγχος
γινόταν από ένα μόνο άνθρωπο, τον μυλωνά.
Το μουσείο
νερού της Ζάκρου στεγάζεται στους αναστηλωμένους νερόμυλους που
παραχώρησαν οι οικογένειες που τους κατείχαν το 1997. Είναι ένα
θεματικό μουσείο που στόχο έχει να συγκεντρώσει ότι αντικείμενο
ή άλλο υλικό είναι σχετικό με την χρήση του νερού από περασμένες
εποχές αλλά και να αναδείξει την σπουδαιότητα του νερού και στις
μέρες μας, αξιοποιώντας το σωστά με ορθολογική χρήση και σεβασμό.
Οι μύλοι που έχουν αναστυλωθεί και έχουν διαμορφωθεί σε εκθεσιακούς
χώρους είναι :
Ο μύλος της Μπριλάκαινας που ήταν ιδιοκτησία των Μπιλάκηδων και
του Ν. Ροδανάκη κτισμένος πριν το 1900. Δίπλα υπάρχει το ρασοτριβείο
ιδιοκτησίας Ν.Ροδανάκη
Ο μύλος του Ροδονοβαγγελή , κτισμένος πριν το 1900 από τον πατέρα
του Βαγγέλη Ροδανάκη . Στον ίδιο χώρο λειτουργούσε μέχρι το1955
ελαιοτριβείο (φάμπρικα) που δούλευε με την δύναμη του νερού .
Ο μύλος του Ξώπαπα, από τους παλαιότερος νερόμυλους . Εξωτερικά
υπάρχει φούρνος. |
